1 jaar vriendelijkheid

 

Door-geef-lichtje

WEEK 44

Een lichtje voor jou...

Dat éne lichtje
dat aanwezig is in mijn hart,
dat lichtje van vriendelijkheid
Dat geef ik nu door aan jou
opdat je het zou bewaren
daar in je hart
zodat je het kunt doorgeven
zodat het kan groeien en schitteren
daar in je hart
zodat je het kunt doorgeven
aan degene die zo dierbaar voor jou is
En dat die het ook
weer doorgeeft zodat het kan groeien
en schitteren in ieder hart.

Geef jij het door?

Op vrijdagavond 21 december geven wij een lichtje weg, zomaar vanuit vriendelijkheid.
Als het buiten donker is, ergens in Dordrecht, zetten wij buiten een waxinelichtje neer.

Wij hopen natuurlijk dat jullie allemaal met ons mee doen...

 Is het niet mooi om zoveel mensen te verrassen en aan te raken met een wenslichtje?

Wat is de bedoeling?

Je hebt een waxinelichtje of letlichtje nodig met een kaartje.

Op het kaartje schrijf je jouw wens voor de ander.

Wat wens jij “die onbekende” die straks met jouw lichtje naar huis gaat?

Het licht wandelt door de wereld en raakt de mensen aan

Foto’s zijn meer dan welkom!

Waar staat jouw lichtje?

 

1 jaar vriendelijkheid

 

Door-geef-lichtje

WEEK 44

Een lichtje voor jou...

Dat éne lichtje
dat aanwezig is in mijn hart,
dat lichtje van vriendelijkheid
Dat geef ik nu door aan jou
opdat je het zou bewaren
daar in je hart
zodat je het kunt doorgeven
zodat het kan groeien en schitteren
daar in je hart
zodat je het kunt doorgeven
aan degene die zo dierbaar voor jou is
En dat die het ook
weer doorgeeft zodat het kan groeien
en schitteren in ieder hart.

Geef jij het door?

Op vrijdagavond 21 december geven wij een lichtje weg, zomaar vanuit vriendelijkheid.
Als het buiten donker is, ergens in Dordrecht, zetten wij buiten een waxinelichtje neer.

Wij hopen natuurlijk dat jullie allemaal met ons mee doen...

 Is het niet mooi om zoveel mensen te verrassen en aan te raken met een wenslichtje?

Wat is de bedoeling?

Je hebt een waxinelichtje of letlichtje nodig met een kaartje.

Op het kaartje schrijf je jouw wens voor de ander.

Wat wens jij “die onbekende” die straks met jouw lichtje naar huis gaat?

Het licht wandelt door de wereld en raakt de mensen aan

Foto’s zijn meer dan welkom!

Waar staat jouw lichtje?

1 jaar vriendelijkheid

WEEK 43

100 cadeautjes voor kinderen uit Crisisgezinnen

Dankzij heel veel hulp van allemaal lieve mensen, die massaal cadeautjes geven en sturen, om kinderen die het heel goed kunnen gebruiken, met Kerst te verrassen

.

Is het niet geweldig <3

1 jaar Vriendelijkeheid

WEEK 42

Zomaar een bosje bloemen om iemand te verrassen..

Dit gebeurde onlangs in Doetinchem.... 

Deze moeder kan het goed gebruiken :-)

Ze was er echt erg blij mee...

1 jaar vriendelijkheid

WEEK41

Deze week 500 Sinterklaasboeken

                  Weggegeven aan de KinderThuiszorg in Nederland.

 Voor alle lieve kinderen die ziek zijn ...

1 Jaar vriendelijkheid

WEEK 40
POSTACTIE

Lieve allemaal,

Wij hebben niet z'n leuke mededeling.
Vandaag hebben wij het bericht ontvangen dat de man waar we de kaartenactie voor hebben opgezet helaas is overleden.
Nu zijn er een aantal lieve mensen die ons een kaartje hebben gestuurd, onze vraag is of wij deze kaartjes aan iemand mogen schenken die ook alleen en eenzaam is?
Wij horen graag van jullie of jullie hiermee akkoord zijn.

Een paar weken geleden werd ik door iemand die in een zorginstelling werkt, erop gewezen hoe kil het zorg debat gevoerd wordt. Jij schrijft nogal veel, begon ze, waarom kom je niet eens bij ons kijken hoe het werkelijk gaat. Praat eens met mijn collega’s of de cliënten, kijk eens hoe het er werkelijk aan toe gaat. Ik twijfelde om heel eerlijk te zijn. Luiers verwisselen bij bejaarden is nu iets wat nooit mijn is ambitie geweest.
Ze begreep mijn argwaan en moest lachen. Nee joh, ga eens lekker met die mensen praten, drink een kop koffie of ga een stuk met ze wandelen. Jij bent beter in het hanteren van je pen dan als hulp aan het bed. Goed, nu kom je tijdens het schrijven van artikelen ook nog weleens wat shit tegen, maar dat is gelukkig twee-dimensionaal.
Afgelopen maandagmiddag was het zover. Ik meldde mij bij een verzorgingstehuis hier in de omgeving en werd opgehaald door de kennis die mij enkele weken geleden uitnodigde om daar eens een kijkje te gaan nemen. Ik heb geen tijd om je alles te laten zien, ik zal je bij een meneer dumpen die nooit bezoek krijgt. En daar sta je dan. Tegenover een wildvreemde man van midden tachtig die meewarig naar de vloer kijkt en troosteloos in zijn eentje op het einde van zijn aards bestaan zit te wachten.
Met een troosteloze blik keek de oude man mij aan en en zuchtte dat hij niets meer nodig had. Als je ze oud bent als ik, hoeft het niet meer. Enigszins getroffen door de onverschilligheid van de man legde ik hem uit ik weleens echt wilde weten wie achter de kille cijfertjes zitten waar zorgverzekeraars en politici zo graag mee lopen te pochen. Noem het een maatschappelijk stage, schertste ik iets voorzichtig.
Ongemakkelijk voelde ik me bij deze man die het leven beu was. Niets en niemand meer op deze wereld. Enkel erop zitten te wachten totdat hij zijn laatste adem mag uitblazen. Ja, dat deed mij wat! Met een brok in de keel vroeg ik of hij mee naar buiten wilde, gewoon even wat frisse lucht opsnuiven. Van het heerlijke weer genieten. Ik merkte de onverschilligheid in zijn stem toen hij zei dat het wel weer eens tijd werd om naar buiten te gaan. Na bij de receptie gemeld te hebben dat ik meneer voor een wandeling mee ging nemen rolde ik hem in zijn rolstoel naar buiten.
Tijdens de wandeling vertelde hij dat de benen niet meer wilden wat hij wou, ze luisteren niet meer. Een beetje met opzet duwde ik de rolstoel richting de kinderopvang waar onze jongste dochter van bijna drie regelmatig verblijft. De kleine meid zag mij al van ver aankomen en riep dat papa er aankwam. Bij de speelplaats aangekomen stormde ze op ons af en sprong tegen mij aan. ‘Wie is die opa?’ vroeg ze en ging tegen de rolstoel aanhangen.
Papa loopt even een rondje met deze meneer, het is mooi weer. Tot mijn verbazing drukte de altijd zo schuchtere jongedame zich stevig tegen de benen van de oude man aan en zei dat hij lief was. Je kon het hart van de man horen breken. Inmiddels was de leidster ook bij ons komen staan en nam het meiske weer mee naar de groep. Daaaaaag papaaaa riep ze nog en ging weer vrolijk verder spelen.
Ik duwde de rolstoel vooruit om weer verder te gaan toen ik de man zachtjes hoorde snikken. Een oude man van midden in de tachtig horen huilen laat je niet koud. Langzaam begon hij te te vertellen hoe graag hij en zijn vrouw kinderen en kleinkinderen hadden gehad. En dat het krijgen van kinderen hen niet gegund was. Zijn vrouw was al jaren geleden overleden en hij miste haar nog elke minuut van de dag. Het zou niet lang meer duren en dan waren ze weer samen. Familie had hij niet meer, niemand die hem nog zou gaan missen.
Alsof de deur van zijn hart openging. Aan bijna een stuk door vertelde hoe hard het leven voor hun was geweest. En dat na het heengaan van zijn vrouw het leven geen zin meer had. Niemand die nog naar hem omkeek. Niemand had nog tijd voor hem. Hoe lief het personeel ook was, ze zijn er maar even. Ik neem het de meiden niet kwalijk hoor vervolgde hij, maar ze hebben het zo druk. Ik durf ze niet met mijn ellende lastig te vallen. Ze hebben zoveel aan hun hoofd.
Nadat ik de man weer afgeleverd had op de afdeling vroeg ik hem of het goed was als ik wat vaker langs kon komen voor een wandeling en en praatje. De man pakte mijn hand beet en kijk mij met vochtige ogen aan. Als je dat graag wilt, graag. Een middag die bij mij een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Volgende week bezoek ik hem weer.

Copyright: Serpent

         


                            Volgende week meer vriendelijkheid!

1 jaar vriendelijkheid

WEEK39

                24 november "Boekenweggeefdag"

                           
                                   Oproep:

Wie wil er met ons mee doen...

Zoveel mogelijk boekjes verspreiden over Nederland.

 Hoe en waar?

Pak 1 boekje in (het liefst een nieuw/zgan boekje) met een vrolijk Sintpapiertje en leg (met vermelding van onze site) op 24 november ergens neer.......... zomaar vanuit Vriendelijkheid.

Als je ons een foto stuurt komt het op ons blog te staan!

Foto met straatnaam/plaats waar het boek ligt ....

Wie weet krijg je een bericht van de ontvanger terug <3

Ivm de regen is een ziplockzakje om het boek aan te raden!

Heb je een boek gevonden?

Leuk als je even reageert :-)

Op https://www.facebook.com/geefjijhetdoor kan je foto's en/of berichten plaatsen.
Of mailen naar info@geefjijhetdoor.nl